کاردیو یا وزنه برای لاغری: کدام سریع‌تر جواب می‌دهد؟

اگر سوال فقط این است که عدد ترازو با کدام زودتر پایین می‌آید، کاردیو معمولاً جلو است، چون در هر دقیقه کالری بیشتری می‌سوزاند. اما وزنه کاری می‌کند که کاردیو نمی‌کند: در دوره‌ی کم‌خوری عضله را نگه می‌دارد، تا وزنی که کم می‌شود بیشتر از چربی باشد و بدن بعد از لاغری سفت‌تر دیده شود. بهترین نتیجه از ترکیب این دو با یک کسری کالری ملایم به دست می‌آید. و چیزی که از هر دو مهم‌تر است، غذاست؛ هیچ‌کدام بدون کسری کالری لاغر نمی‌کنند.

این بحث در باشگاه‌ها تمامی ندارد. یکی می‌گوید «تا تردمیل نروی چربی نمی‌سوزد» و دیگری می‌گوید «کاردیو عضله را می‌خورد، فقط وزنه». هر دو بخشی از حقیقت را می‌گویند، و برای اینکه معلوم شود کدام بخش، باید معیارها را یکی‌یکی کنار هم گذاشت.

کاردیو و وزنه دقیقاً چه فرقی دارند؟

کاردیو یا تمرین هوازی یعنی فعالیتی که ضربان قلب و تنفس را برای مدتی نسبتاً طولانی بالا نگه می‌دارد: پیاده‌روی تند، دویدن، دوچرخه، شنا، طناب‌زنی، الیپتیکال. انرژی‌اش بیشتر از سوزاندن چربی و قند با کمک اکسیژن می‌آید.

تمرین با وزنه یا تمرین مقاومتی یعنی عضله را در برابر نیرویی سنگین‌تر از حالت عادی منقبض کنید: دمبل و هالتر، دستگاه، کش مقاومتی یا وزن بدن خودتان در حرکت‌هایی مثل اسکوات و شنا. جلسه از ست‌های کوتاه و استراحت بین آن‌ها ساخته می‌شود و هدفش قوی‌تر کردن یا حفظ عضله است.

مرز این دو همیشه روشن نیست. تمرین دایره‌ای با وزنه‌ی سبک و استراحت کم، ضربان را مثل کاردیو بالا می‌برد. کوه‌پیمایی با کوله‌ی سنگین هم پاها را مثل وزنه درگیر می‌کند.

مقایسه‌ی کاردیو و وزنه در هفت معیار