کم کردن سایز لباس: برنامه ۶ هفته‌ای کاهش سانت به‌جای کیلو

برای کم کردن سایز لباس باید چربی بدن کم شود، و اگر در همین مدت عضله‌تان را نگه دارید یا کمی بیشترش کنید، دور کمر و باسن سریع‌تر از عدد ترازو پایین می‌آید. ترکیبی که جواب می‌دهد ساده است: کسری کالری ملایم، پروتئین کافی، دو تا سه جلسه تمرین قدرتی در هفته و کم کردن نمک و غذاهای نفاخ برای اینکه شکم کمتر باد کند. در ۶ هفته، کم شدن چند سانت از دور کمر برای خیلی‌ها واقع‌بینانه است؛ اینکه این چند سانت یک سایز لباس بشود یا نه، به بدن شما و جنس و مدل لباس بستگی دارد.

چرا گاهی سایز کم می‌شود ولی وزن نه؟

ترازو فقط یک عدد می‌دهد: جمع وزن استخوان، عضله، چربی، آب و حتی غذایی که دیشب خورده‌اید. لباس اما به حجم حساس است. یک کیلو عضله و یک کیلو چربی هم‌وزن‌اند، ولی چربی فضای بیشتری می‌گیرد. برای همین کسی که تازه تمرین قدرتی را شروع کرده، ممکن است در چند هفته اول عدد ترازو را تقریباً ثابت ببیند و در همان حال، دکمه‌ی شلوارش راحت‌تر بسته شود.

چند دلیل دیگر هم هست که لباس و ترازو هم‌زمان حرکت نمی‌کنند:

• آب بدن. غذای شور، روزهای پیش از قاعدگی و شروع یک ورزش تازه، بدن را وادار می‌کنند آب بیشتری نگه دارد. وزن بالا می‌رود، اما این آب چربی نیست.
• نفخ. حبوبات، نوشابه، آدامس و غذا خوردن با عجله، شکم را باد می‌کنند و کمربند را تنگ‌تر نشان می‌دهند.
• محل از دست رفتن چربی. بدن تصمیم می‌گیرد چربی را اول از کجا کم کند. بعضی‌ها اول از صورت و بازو لاغر می‌شوند، بعضی‌ها از شکم.

نتیجه‌ی عملی: اگر هدفتان سایز لباس است، فقط به ترازو تکیه نکنید. متر خیاطی ابزار اصلی این ۶ هفته است.

یک سایز لباس یعنی چند سانت؟

جواب ثابتی وجود ندارد، چون هر برند جدول سایز خودش را دارد و سایزبندی لباس زنانه و مردانه هم با هم فرق می‌کند. در خیلی از جدول‌های سایز، فاصله‌ی دو سایز پشت‌سرهم در دور کمر و باسن چیزی حدود ۴ تا ۵ سانت است. در شلوارهای جین که سایزشان به اینچ نوشته می‌شود، هر عدد معمولاً یک اینچ، یعنی حدود ۲٫۵ سانت، دور کمر است.

پس اگر دور کمرتان ۴ تا ۵ سانت کم شود، احتمالش زیاد است که در همان برند یک سایز پایین‌تر بپوشید. لباس‌های کشی و آزاد این تغییر را دیرتر نشان می‌دهند و لباس‌های جذب و غیرکشی زودتر.

چطور درست اندازه بگیرید؟

یک متر خیاطی کافی است. این قواعد را رعایت کنید تا اعداد هفته‌به‌هفته قابل مقایسه باشند:

1. همیشه صبح، بعد از دستشویی و پیش از صبحانه اندازه بگیرید.
2. متر را روی پوست بگذارید، نه روی لباس. آن را صاف و موازی زمین نگه دارید؛ نه آن‌قدر سفت که پوست را فرو ببرد و نه شل.
3. دور کمر: هم‌سطح ناف، در پایان یک بازدم معمولی و بدون اینکه شکم را تو بدهید.
4. دور باسن: برجسته‌ترین قسمت باسن، با پاهای جفت.
5. اگر بخواهید، دور ران (حدود ۱۵ سانت بالای زانو) و دور بازو (وسط فاصله‌ی شانه تا آرنج) را هم بنویسید.
6. هر عدد را دو بار بگیرید و میانگینش را ثبت کنید.

یک روش ساده‌ی دیگر هم هست: یک شلوار یا دامن غیرکشی که الان کمی تنگ است کنار بگذارید و هر دو هفته یک بار امتحانش کنید. این «لباس محک» گاهی از هر عددی گویاتر است.